درآیینه ، در آب ،زمین وآسمان

              حتی تاریکی...

              هرجا که مینگرم تورا میبینم!(حضرت دوست)

 

  "  تجربه خاک و شوسه زار زندگی

        و لمس مکرر شکست ها

        و زمین خوردن هایی که دگر تلخشان نمی پندارم....

        من را ساخت....

       این تن خاکدان عشق او شد!

       هرکس توان خاکی شدن را...  "

 

    (نقش من)

               مرگ احساساتم را در چوبه اعدام زمان

               به جرم نانوشته ی فقر دیدم!

               ودرک کردم...

               فرق بین حرف و عمل

               فاصله ی بین گفتن،ماندن وبودن و رفتن را!

             

               خودم رابه بند کشاندم تا دگردرگیر آرزوهای

               مفت گران دنیایی نباشم!

               تامعیار سنجش باورها و انسانیتم

               رنگ اسکناس درون جیبم نباشد!

 

               ونه اینکه خود باشم...

               بلکه آنچه باشم که خود او میخواهد!

 

              من،من شد و باورهای من

              دگر در حیرت از رفتار ضدونقیض

             انسان ها قرار نخواهم گرفت!

             و نقش خود را در این دنیا ایفا خواهم کرد

             نه آن که دیگران برایم زیبا انگاشتند!

  

کارو:

     (...)

            زندگی من طنین نبض شعرم بودولی

            شکستند...

            نفس های نفس سوز زمانه

            در این صحرای زجر بیکرانه

            به زور پول وضرب تازیانه

            طپش را در دل شعرم شکستند

            وبستند در کام جوانی را به رویم

            وماتم زا چو سوزی عاشقانه

            به دل از چنگ غم صدها نشانه

            حزین چون کهنه چنگی بی ترانه

            همه اشعار من بیمارومجنون

            بشر نیست

                  فسون است

                         فسون نیست 

                                  فسانه است

           کرانی از عذابی بی کرانه است

           جنین ساقط مام زمانه است

           تک و سرگشته در تنهایی مرگ

           نتی گم گشته در چنگ ترانه است!  

 

 

 پ.ن:خوب میبینین که اینبار کمی پستی که گذاشتم بزرگتر و متفاوته! یه مدتی تقریبا ۲ ماه نیستم تا میان دوره!دارم میرم خدمت سربازی(جبر)دیگه کاریش نتونستم بکنم!

در مورد شعرام میپرسیدین!حرف من اعتراضه به هرچیز قابل اعتراضی!دنیا،آدما و ... حرفمو میگم،مشکل من فقر شخصی یا مالی نیست!فقر میتونه هرچیزی باشه!وحتی فقر دیگران و گذشتن بی تفاوت از کنارشون وچه آدمهای توانمندی که به خاطر فقر سرکوب شدند!

از همه دوستایی که در این مدت با من بودن خیلی ممنونم و همیشه از این خوشحالم که هیچ وقت دروغ نگفتم وخودم بودم(چه بد چه خوب)خود بودم!

خیلی از دوستان همینطور که من دوست داشتم بببینمشون اونا هم دوست داشتن منو ببینن من چندتا عکس از خودم توی لینک پایین گذاشتم!اگر نگین خودستایی کرده!

http://sazedahani.persiangig.com/image/sazedahani.blogfa.jpg

برام دعا کنین!هرجوری که دوست دارین!

و در آخر:             طنین نبض شعر من       صدای سرد باران است

                   سکوت هـر شب دنیام     شروع نــوبـهاران است

از نو شروع خواهم کرد با شخصیتی زیباتر!