_تنها کمی...کمی
خیالت را رهایش کن
ببین تا کجا پر می دهمش!
من راه خیال را از تو بهتر میدانم...
واقعیت که دست به دستمان نمیدهد.
_میدانی؟!
هیچ چیز این دنیا شیرین نیست،
جز حرف های تو...
که شب ها مادرانه مرا با انهاخواب میکنی.
_دلی که حتی زیر باران هم به هوایت پر میکشد
روا نیست بالش را بشکنی،
پناه نمیخواهم،
قفسم را بزرگتر بساز!
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۳ فروردین ۱۳۹۴ ساعت توسط احمد حیدری
|