پندگیر

 

به جهان چم گشودن در دست ما نیست و از آن چشم بستن هم در دست ما نیست ولی به جهان با چشم باز نگریستن چرا !!!

(زرتشت)

جرم این است که ندانیم زندگی ساده تر از این است که ما فکر میکنیم .

(نیتچه)

اراده شما وقتی به ابزار ایمان آراسته شد غیر ممکن را ممکن میسازد .

(حضرت علی)

به محض اینکه به خودت اعتماد کنی خواهی فهمید چگونه زندگی کنی .

(گوته)

و اما...

همیشه به یاد داشته باش تا به فراموشی بسپاری آنچرا که اندوهگینت می سازد اما هرگز فراموش نکن آنچرا که تو را شادمانت میسازد .

(داریوش بزرگ)

 

توضیح که نمی خواهد! می خواهد؟ خیلی چیزا همینجوری خوبه توضیح نمیخواد .(پندگیر)

سازدهنی

برای عشق

 

      شبی در کام مرگ بنشستم

       از ترس نبود مصرعی

                                            درون سینه ام خونبار

                                            فریاد های آتشین

      نصیب بی مرامانی

     که کشتند انسان عاشقی

                                                   تا شنیدند عاشقی سرد است

                                                   به پا کردند اذآن ظاهری

     عشق را به زنجیر ندامت بستند

    ذره ذره جون میداد

                                                   فریاد زد عاشقا عاشقا

                                                   کجاست پس تیشه آدمی؟

         

           من به زنجیرم!!!

  

    سنگور میان من و خدا ایستادند!

   جدا کردند روح را از تن آدمی

                                          فرهاد ها خموش

                                         مجنون ها در خواب

    دیوانگان عشق نصیب که شد؟

    که شیرین و لیلی سوختند به پای آدمی

                                         بپا خیزید بپا خیزید

                                        تا که مرحمی باشیم مرحمی باشیم

                      برای عاشقی!!!

          

                              

تو دیدی    من دیدم    ما دیدیم

اما ای عاشق حس کردی؟ درک کردی؟ برای عشق و آزادی فریاد هم زدی؟

من مرگ را مجسم دیده ام اما نه هنوز برای عشق و آزادی

تا...

تن ها رادیدم که داغ و لاله گون بودند (در این حوالی)

ترسیدم...

ترسیدم ازاینکه

من هم عشق را فهمیدم؟ برای آزادی جنگیدم؟

اوج فرزانگی این است که خویشتن خویش را بشناسی!

 

دوست داشتن

  به قاب عکسی خا لی می ماند

       که همیشه خالیست از عکس من و تو!

 قاب عکسی خالی...

   که در کنج اتاق بایگانی خاطره ها می ماند.

جای خالی کسی که...

   باید می بود و می ماند

      به حرمت ماندن و شکستن فاصله ها،

شاید همیشه رفتن علاج کار خواهد بود!

       و جدایی آوازی که من و تو را میخواند

                و این قاب تا ابد خالی از عکس من و تو.