آرزوی ابدیم ساحلی آرام،نسیمی خنک،وآفتابی دل انگیز بود

حالا که رسیده ام باید بگویم...

چگونه دانه شنی که از بقیه  نه بزرگتر و نه کوچکتر است

در انبوه این هیاهو فریاد کند...

که منم!همان آرزومند ابدی!

که مینوازد تا نگاهش کنید...


پ.ن:من وب نویسیو حدود 6 سال پیش با این نوشته شروع کردم!