چرا سکوت کرده ی؟          غزل نویس بی کسان

سکوت تو درد منه               سکوت را غزل بگو

بگو از شعار عشق           از دلی که قصه نوشت

از روزگار تلخ من       از غصه های تلخ و زشت

غزل نویس غزل بگو          از شب بی سحر بگو

از عاشقای دربه در                 از آدمای بی ثمر

از کسی که مرده دلش         از تو که هم درد منی

بگو چرا سحر نشد            غم های ما کمتر نشد

قصه به آخرش رسید            غصه به آخر نرسید

ازاین شبهای خط خطی         از روزهای دلواپسی

از صدای سرد من               که به سر چاه نرسید

غزل نویس غزل بگو        از من و از رفتن بگو!