H a r m o n i c a

       دست در دست تو به به آنجا که باید قدم خواهم گذاشت

       تا حد فاصل محبت و مرگ را از بودنم احساس کنی!!!

       تو مرا به آنجایی میبری که احساس نیستی میکنم...

       یا شاید هما احساس ساده زیست واقعی(احساس هستی)

       در راهی قدم گذاشتم که بی دست تو برای رسیدن به قله...

       مقصدی ندارم و مسیرم را برفی سرد پر کرده

       و انعکاس آفتابی موهایت نیست تا مسیر را برایم گرم کند

       نبود گرمایت سردم میکند و به زمینم میزند!

       اینها هم اگر رویا باشند....

       روزی خوابم را در پشت گیسوانت خواهم ریخت!